master designer
foto-Eero Saarinen

Eero Saarinen

Eero Saarinen is de zoon van de Finse architect Eliel Saarinen, die bekend werd dankzij zijn art nouveau gebouwen, en diens tweede vrouw Louise. Wanneer Eero dertien is, verhuist het gezin naar de Verenigde Staten. Zijn vader geeft les aan de Cranbrook Academy of Art, waar Eero samen met onder meer Charles en Ray Eames studeert. Het is het begin van een levenslange vriendschap, ook met Florence Schust, later Knoll.

Saarinen studeerde beeldhouwkunst in Parijs en architectuur aan Yale. Na een jaar reizen door Europa en Noord-Afrika gaat hij aan de slag in het kantoor van zijn vader. Samen met Charles Eames wint hij de Organic Design in Home Furnishings wedstrijd met de vandaag legendarische Tulip Chair. Voor zijn winnend ontwerp voor het Jefferson National Expansion Memorial in St. Louis werd de prijs per ongeluk opgestuurd naar zijn vader.

In 1940 laat Saarinen zich naturaliseren tot Amerikaans staatsburger. Hij ontwerpt tal van meubelklassiekers die geproduceerd werden en worden door Knoll. Denk maar aan de Grasshopper lounge chair (1946), de Womb stoel (1948) en sofa (1948) en de uitgebreide en meest bekende Tulip of Pedestal collectie (1956).

Net als zijn vader verdient Saarinen ook zijn strepen als architect. Vandaag wordt hij herinnerd dankzij onder meer de kapel en het nabije Kresge Auditorium van het Massachusetts Institute of Technology, het TWA Flight Center in John F. Kennedy International Airport in New York en de hoofdterminal van Washington Dulles International Airport. Saarinen was er bovendien mee verantwoordelijk voor dat het Sydney Opera House koos voor het zeer gewaagde maar vandaag iconische ontwerp van Jørn Utzon.

Na de dood van zijn vader in juli 1950 richt Saarinen zijn eigen architectuurkantoor op, Eero Saarinen and Associates. Na zijn scheiding van beeldhouwster Lilian Swann, met wie hij twee kinderen heeft, hertrouwt hij in 1954 met kunstcritica Aline Bernstein Louchheim. Zijn derde kind krijgt de naam Eames.

Eero Saarinen overleed op 1 september 1961 op 51-jarige leeftijd tijdens een operatie voor een hersentumor. Dankzij zijn neo-futuristische stijl wordt hij vandaag beschouwd als een van de meester van de 20e eeuwse Amerikaanse architectuur.

Designer Eero Saarinen
One of the Masters

I wanted to clear up the slum of legs… I wanted to make the chair all one thing again

Net als zijn vader verdient Saarinen ook zijn strepen als architect. Vandaag wordt hij herinnerd dankzij onder meer de kapel en het nabije Kresge Auditorium van het Massachusetts Institute of Technology, het TWA Flight Center in John F. Kennedy International Airport in New York en de hoofdterminal van Washington Dulles International Airport. Saarinen was er bovendien mee verantwoordelijk voor dat het Sydney Opera House koos voor het zeer gewaagde maar vandaag iconische ontwerp van Jørn Utzon. Na de dood van zijn vader in juli 1950 richt Saarinen zijn eigen architectuurkantoor op, Eero Saarinen and Associates. Na zijn scheiding van beeldhouwster Lilian Swann, met wie hij twee kinderen heeft, hertrouwt hij in 1954 met kunstcritica Aline Bernstein Louchheim. Zijn derde kind krijgt de naam Eames. Eero Saarinen overleed op 1 september 1961 op 51-jarige leeftijd tijdens een operatie voor een hersentumor. Dankzij zijn neo-futuristische stijl wordt hij vandaag beschouwd als één van de meesters van de 20e eeuwse Amerikaanse architectuur.

5 beroemde ontwerpen van architect Eero Saarinen

Eero Saarinen was een van de Masters van het 20e eeuwse design. Zijn Tulip stoelen en tafels zijn nog steeds erg populair. Maar hij trad ook in de voetsporen van zijn vader als vernieuwend architect. Dit zijn zijn vijf beroemdste gebouwen. General Motors Technical Center [siteorigin_widget class="SiteOrigin_Widget_Image_Widget"][/siteorigin_widget] Locatie: Warren, Michigan, USA Voltooid: 1955 Het ‘Tech Center’ van GM werd officieel
Eero Saarinen
Design in een dakappartement

In dit dakappartement konden we met een blanco blad beginnen: we hoefden geen rekening te houden met al gekochte of geplaatste meubels. Samen met onze klant ging interieurarchitecte Isabelle op zoek naar het perfecte meubel op de perfecte plaats voor de perfecte interieur inrichting. Gezellig samen zijn bleek erg belangrijk voor dit gezin. “Zowel in de zithoek als in de eetplaats moest er dus voldoende zitplaats zijn”, vertelt Isabelle.
realisatie dakappartement
Welkom in de eetkamer en woonkamer van Villa M

Villa M is de modelwoning van Master Meubel, gelegen naast onze showroom en bewoond door de zaakvoerster en haar familie. Neem hier een kijkje in de eetkamer en de woonkamer. Oorspronkelijk was Villa M een traditioneel huis uit 1962. Architectenbureau Max8 gaf het een radicaal nieuwe look, zodat het een geheel vormt met Master Meubel. Binnen werden design meubels gecombineerd met maatwerk, raamdecoratie, vloerbedekking en advies in gebruik
Villa M